Eigenlijk vanaf mijn eerste baantje heb ik al te maken gehad met klanten en klantenservice. Soms kom je in een vervelende situatie of zelfs hilarische momenten. Maar over het algemeen krijg ik toch vaak waardering voor het werk wat ik deed, al dan niet in de winkel, op kantoor of zelfs aan de telefoon.
Een van mijn eerste baantjes was vulploegmedewerker bij de supermarkt. Veel al deden we dit na sluitingstijd maar het kwam voor dat je op een zaterdag moet werken terwijl de winkel open was. Omdat ik nogal lang ben (1,86m) werd ik regelmatig gevraagd door onze klanten om spullen van de bovenste plank te halen. Ik vond mijn lengte altijd een probleem maar op dit moment kon ik het best waarderen. Maar wat had ik een hekel aan spiegelen, zeker als het potten met augurken waren en dat je per ongeluk met je elleboog er eentje van aftikte en je weer moest dweilen en maar hopen dat die zure lucht snel wegging.
Uiteindelijk heb ik nog geen jaar bij de supermarkt gewerkt. Ze probeerde telkens mijn brommer te stelen en de vulavonden liepen ver uit na middernacht tot groot ongenoegen van mijn moeder. Tja, je bent 16 en voor die paar gulden per uur was het de moeite niet waard als je elke maand je stuurslot moest laten repareren.
Mijn tweede baan was bij de servicebalie van een warenhuis in het centrum van 's-Hertogenbosch en daar heb ik toch met veel plezier gewerkt. Alleen die rok dragen vond ik niets, maar ik kwam er vaak mee weg door het dragen van een pantalon.
Het leuke aan werken bij een warenhuis is toch wel de vaste klanten die je ziet in de winkel. Steevast op zaterdag kwamen dezelfde mensen eventjes snuffelen in de winkel, soms kochten ze wat en als het rustig was een praatje maken.
Als je aan de servicebalie staat dan heb je met meer klantenservice te maken omdat je hier ook retouren aanneemt, naast het advies aan klanten. En dan krijg je te maken met het beleid van het bedrijf. Nu moet ik zeggen dat het beleid waar ik werkte niet al te streng was en als de klant een bonnetje had er altijd geruild of geld terug geven werd.
Als ik er zelf niet uitkwam met de klant, kon ik mijn afdelingshoofd bellen en die regelde het wel voor mij maar ik had een grote zelf verantwoordelijkheid. Zo ook in het voorval met de tent. We hadden in de zomermaanden een kampeerafdeling en je kon voor een redelijke prijs een tent kopen bij ons. Helaas had een klant echt pech met de tent en was deze al omgeruild voor de vierde keer, niet door mijzelf want ik werkte maar 3 dagen in de week. Ik kon de wanhoop zien in de ogen van de man en ik heb toen hem het geld teruggegeven en hem het advies gegeven om een duurdere tent te kopen bij de concurrent omdat deze serie van tenten toch niet goed genoeg was voor zijn kampeer wensen. Ik kreeg de wind van voren van mijn baas omdat ik hem voor de vijfde keer een andere tent had moeten geven. Uiteindelijk bleek de serie defect uit de fabriek te zijn gegaan en was het maar goed dat ik de arme man geen nieuwe tent had gegeven.
De feestdagen en speciale kortingsdagen waren het drukst en we moesten echt alle zeilen bijzetten om iedereen toch een goede niveau van klantenservice te geven. Zo heb ik een keer de kassa lang na sluitingstijd open moeten houden omdat iemand voor 300 gulden aan sinterklaascadeau's kocht en het allemaal nog moest inpakken. Gelukkig hielp mijn baas mij. Maar het ergste was toch wel tijdens een kortingsfestival en die potloden die ik één voor één moest inpakken, het waren gewone HB potloden van een gulden en ze had er 30. De rij aan mijn kassa werd steeds langer en de mevrouw zei tegen de andere klanten dat ze maar gewoon moesten wachten. Als blikken konden doden...
En wist je hoe we de klanten uit de winkel kregen op kerstavond? Door keihard Flappie te draaien van Yoep van 't Hek.
