Toen het boekje binnen kwam van het Belfast Film Festival viel deze film mij het meeste op. Ik kijk erg veel Tweede Wereldoorlog films maar je hoort en ziet meer over de heroïsche bevrijding en veel minder over de nasleep van deze oorlog. Vorig jaar zag ik een docu over Russische en Britsen soldaten die de beest uit hadden gehangen tijdens hun opmars naar Berlijn. Omdat het om Duitsers ging vonden ze het rechtvaardig om te plunderen en te verkrachten. Sorry, dan ben je in mijn ogen geen haar beter dan het Nazi regime.
Toen in 2004 Der Untergang uitkwam was ik blij. Waarom? Omdat Hitler in de aanloop naar de bevrijding ook zijn eigen volk terroriseerde. Mensen vergeten snel dat er ook Duitsers waren die zijn intenties in twijfel trokken en deze verdwenen van de aardbodem. En angst regeert tot op vandaag. Kijk maar naar huidige gebeurtenissen, het brengt echt het slechtste in de mens naar boven.
De film speelt zich af in Denemarken waar meer dan 2000 Duitse krijgsgevangen 2 miljoen mijnen moeten opruimen die de bezetter heeft achtergelaten aan de Deense kust. We volgen een groepje van 14 jonge gevangen die verantwoordelijk zijn voor het opruimen van 45.000 mijnen.
Roland Møller speelt een schitterende rol as Sgt. Carl Rasmussen die getrokken wordt tussen zijn haat jegens Duitsers, zijn plicht als een soldaat en zijn empathie voor deze jongens.
Het is een ingrijpende film waarbij het geluid van de golven en roepen van de meeuwen plotseling verstoort wordt door het afgaan van een mijn en daarbij de ontmantelaar de dood in sleurt. Ik vond het hartverscheurend om een van de jongens te horen roepen naar zijn moeder omdat zijn armen eraf geblazen waren. Het liefste wilde ik dat hij snel dood ging om hem deze lijdensweg te besparen.
Het is een keihard realiteit van een gebeurtenis in de nasleep van een oorlog die heel Europa in zijn greep hield. Er waren natuurlijk jongeren die zich destijds vrijwillig aansloten bij het leger, maar er zijn ook jongens ingegaan onder dwang. Kijk maar naar de kindsoldaten in Afrika, als je je niet aansloot slachten ze jouw familie af.
Mijn petje af voor het optreden dat deze jonge acteurs hebben geleverd. Ze hebben hun rol heel overtuigend kunnen brengen. Ik hoop dat ze nog meer steengoede rollen zullen spelen in de toekomst.
Ik vind een film als dit belangrijk, het laat ons zien dat ten tijden en na de oorlog de realiteit niet zo zwart wit is als men denkt. Veel mensen werden kwamen in een wanhopige positie terecht en het is aan ons om begrip en empathie te kunnen tonen. Want wat vroeger is gebeurd moet ook als les dienen zodat we in de toekomst beter met elkaar omgaan.
